در مدح حضرت علي (ع)- خدایا کو علی شاهی که در فکر یتیمان  بودبه رگبار غم وغصه   پناه   بی پناهان    بودشب و نخل و دل صحرا همه آگه ز اسرارشهمیشه در مناجاتش  ادامه مطلب

باز محرم باز محرم آمد و صد شور و نوا باز محرم شد و صد ناله و آه باز محرم ، ماه خون و قیام باز محرم ، موسم عشق و خدا باز محرم ، ماه صد ناله و آه باز محرم، یاد عباس و علی و نی نوا باز محرم ، باز خون حسیادامه مطلب

بوی حرم آمد و بیرق غم میکشیم

چشمِ ترِ خویش بر شانهی هم میکشیم

گرچه چهل سال است ظلم و ستم میکشیم

راه حسین است و ما باز علَم میکشیم

ماکه قسم خوردهایم پایِ قسم میکشیم

پدر جان نديدي بعد تو زخم ها خوردم

پدرجان سيلي از مردم بد كار خوردم

حتي كتك از درو ديوار و ميخ خوردم

پدر جان ببين دست وسينه پراز خونم

فداي جان مرتضي شد

چگونگی شهادت امام حسن عسکری (ع) :معتمد در ربیع الاول سال 260 هجری قمری بوسیله یکی از نزدیکانش امام حسن عسکری(ع) را با زهر مسموم نمود. امام در اثر آن ، چند روز در بستر بیماری قرار گرفتند و در این ایام معتمد پیوسته پزشکان درباری را بر بالین امام می فرستاد تا مردم گمان کنند که حضرت از بیماری طبیعی رنج می برد.از طرفی ضمن مداواى حضرت و کسب وجهه عمومى اوضاع و شرایط را زیر نظر بگیرند و رفت و آمدها را به کنترل در بیاورند اگر صحنه مشکوکى در رابطه با جانشینى و امامت پس از امام حسن(ع) دیدند آن را گزارش کنند(4)امام پس از مدت کوتاهی بیماری شدید، در روز جمعه هشتم ماه ربیع الاول سال 260هجری هنگام نماز صبح بهادامه مطلب

امام حسن عسکری(ع)-شهادتهر کس که رفت دیدن صحن و سرای تو آتش گرفت سوخت وجودش برای تو گنبد شکسته بود و ضریحی نمانده بود افتاده بود پرچم و گلدسته های تو یادم نمی رود صف زوار خسته را تشنه گرسنه تا بخورند از غذای تو آن گوشه ای که پله به سرداب می رسد پیچیده بود زمزمه ربنای تو خاکی تر ازحریم تو آقا ندیده ام حتی پرنده پر نزند در هوای تو حالا دوباره اشک مرا در می آورد خاکی ترین حیاط، ولی با صفای تو در لحظه های آخر خود می زدی صدا جانم به لب رسید دگر مهدی ام بیا ناله مزن دوباره چنین روضه پا نکن مهدی رسیده است پسر را صدا نکن خیلی عجیب از جگرت آه می کشی دیگر بس است گریه مکن ناله ها نکن خونی که ریخت از لب توادامه مطلب

دوباره آمده فصل ِ،بهار ِ ناب ِ خوش عهدیربیعُ الاوّل و عالَم،همه به ذکر یا مهدی شور و شعف از عطای حضرت حق بر همه دلها مبارک شکفتن ِلاله های فخر و عزّت در دل ِ صحرا مبارک امامت ِ مهدی ِ آل پیمبر یوسف زهرا مبارک دارم ای آقا به سر هوای تو،حضرت مهدی جانم فدای تو حضرت مهدی جانم فدای تو... شبیه ِ پاکی ِ زمزم،زُلال ِ نم نم ِ بارون به عشق یوسف ِ زهرا،سامراییه دلامون کاش که میشد،سامرا باشیم و این جشن امامت رو بگیریم ای خدا ما،همگی بر بند عشق یوسف زهرا اسیریم قسم به عشق،ما بی عشق و بی ولای ِ آل پیغمبر میمیریم در دل عالم شور ِتن ولای تو حضرت مهدی جانم فدای تو حضرت مهدی جانم فدای تو... میریم بادامه مطلب

مداح هيئت عزاداران مارش شهداي گمنام دزفول

عزاداري از سينه زنان محله كرناسيان

شاگردي از هیئت فاطمیون شهرستان دزفول

کلاس مداحی زیر نظر مداح اهل بیت برادر روح اله بندرز در سالهای 81الی 83

کلاس مداحی در سال 87 الی 89 زیر نظر برادر مداح وشاعر اهل بیت ابراهیم نصرالهی

کلاس مداحی زیر نظر استاد جلال الدین حیدری 89الی 92

مدير سايت خبري دزپرس (خبرگزاري دزفول)

Www.Dezpress.ir

واحد – زمزمه (ده شب) (کوفه میا حسین جان) عبدالهم عموجان روحم هوایی تو با کام خشک و عطشان هستم فداییِ تو تا که ز جان شنیدم آوای سوز و آهت من پر زدم ز خیمه بر بام قتلگاهت دستم ز دست عمه چون که عمو جدا شد دیگر دلم ز قید این زندگی رها شد در پیش فتنه های رَذلانِ کوفه و شام سَر می دهم عموجان تا زنده گردد اسلام بنگر عمو ز داغت من اشک دیده دارم در وادی ولایت دستِ بریده دارم ************************************ ادامه مطلب

بازماندگان کاروان شهادت را پس از عاشورا به اسارت گرفته به کوفه سپس به شام بردند . اسیران تعدادی از دودمان پیامبر (ص) بودند . برخی هم همسران یا فرزندان شهدای دیگر کربلا . زنان بنی هاشم به شام برده شدند و از آنجا به مدینه باز گشتند .

برخی از زنان غیر بنی هاشم بخاطر وساطت بستگان خود از اسارت رها شده در کوفه ماندگار شدند و به قبیله خود پیوستند . در منابع تاریخی و تعبیرات روایی و اشعار از آنان بنام سبایا و اساری یاد شده است .

محرم نخستین ماه از ماههای دوازدهگانه قمری و یکی از ماههای حرام است عرب پيش از اسلام نیز جنگ در اين ماه را حرام ميدانست و ترك مخاصمه ميكرد؛ لذا از آن زمان اين ماه بدين اسم نامگذاري شد و روز اول محرم را اول سال قمري قرار دادند. در توضيح اين كه چرا ماههاي ديگر كه جنگ در آنها حرام است، محرم ناميده نميشود ميتوان گفت: چون ترك جنگ از اين ماه شروع ميشد به آن محرم گفتند.

امام حسين عليه السلام با شنيدن اين سخن بسيار اشك ريخت و آنگاه رقيه عليها السلام صدا زد : بابا! مانعت نمى شوم . صبر كن تا ترا ببينم (سلام الله علیها) امام حسين عليه السلام او را در آغوش گرفت و لبهاى خشكيده اش را بوسيد. در اين هنگام آن نازدانه ندا در داد كه :العطش العطش ، فان الظما قدا احرقنى بابا بسيار تشنه ام ، شدت تشنگى جگرم را آتش زده است . امام حسين عليه السلام به او فرمود : كنار خيمه بنشين تا براى تو آب بياورم آنگاه امام حسين عليه السلام برخاست تا به سوى ميدان برود، باز هم رقيه دامن پدر را گرفت و با گريه گفت : يا ابه اين تمضى عنا؟ ادامه مطلب

«حبیب» فرزند «مظهر بن رئاب بن اشتر بن جخوان» است .برخی به جای «مظاهر» او را «مظهّر» خواندهاند. ایشان از اشراف و چهرههای سرشناس، مورد احترام و اعتماد کوفه و از قبیله «بین اسد» بوده است.

براى بحث راجع به نقش اهل بيت مكرم سيد الشهداء در تبليغ نهضت حسينى و اسلام،ابتدا بايد دو مقدمه را به عرض شما برسانم.