حضرت عبدالله ابن الحسن (ع)

واحد – زمزمه (ده شب)

(کوفه میا حسین جان)

عبدالهم عموجان روحم هوایی تو

با کام خشک و عطشان هستم فداییِ تو

تا که ز جان شنیدم آوای سوز و آهت

من پر زدم ز خیمه بر بام قتلگاهت

دستم ز دست عمه چون که عمو جدا شد

دیگر دلم ز قید این زندگی رها شد

در پیش فتنه های رَذلانِ کوفه و شام

سَر می دهم عموجان تا زنده گردد اسلام

بنگر عمو ز داغت من اشک دیده دارم

در وادی ولایت دستِ بریده دارم

************************************

نواي محرم...