در مدح حضرت علي (ع)

در مدح حضرت علي (ع)

- خدایا کو علی شاهی که در فکر یتیمان  بود

به رگبار غم وغصه   پناه   بی پناهان    بود

شب و نخل و دل صحرا همه آگه ز اسرارش

همیشه در مناجاتش   به یاد  بی نوایان   بود

به شبهای پریشانی به   کوفه   ناخدا   می شد

یتیمان را پدر می شد انیس  پیر  لرزان   بود

به محراب دعا هرشب  مناجات  خدا  می کرد

نهان از چشم نا اهلان علی گریان  گریان  بود

گمان  از  جهل  این امت  به  آوای    شباهنگی

چو مرغی ناله سر می داد وآزرده ز دوران بود

به سو  کعبه  جانان  علی  امشب  روا ن  گشته

همه راز جهان امشب بگوید چونکه برهان  بود

کسی  نشنیده  از صحرا  ز  بحر بیکران   دریا

امیری خفته در بستر به  فکر  قاتل  جان  بود

همه دل داده  اوییم   چو  پروانه  به   گرد   او

صفای سینه ما هم چو مادر زرد و بی جان بود

کبوتر بود و از  بام   دل  شیدای  ما   پر   زد

حذراز رفتنش دارم چو مام افتان و  خیزان  بود

سفر در پیش روی تو.  گمان  در  باوری  ناید

برای  مرهم  دردت  به کوفه  ذکر  قرآن   بود

 

 شعر : محمد نجاردزفولی

 

نواي محرم...